Criticism Idealistic Interpretation of the Epistemology of Transcendental Wisdom Based on the Agency of the Mind

Baqirzadeh Meshkibaf, Mohsen; Abedi, Mostafa

Criticism Idealistic Interpretation of the Epistemology of Transcendental Wisdom Based on the Agency of the Mind

Document Type : Original Article

Authors

Mohsen Baqirzadeh Meshkibaf ¹

Mostafa Abedi ²

¹ * Ph.D of Philosophy, University of Tabriz, Tabriz, Iran.

² Ph.D of Tabriz University

Abstract

In this article, the author believes that in Sadra's philosophy, the authority of the external world loses its epistemological dignity on accidental stage and merely plays the role of a trigger for the intelligent to compose the intellectual that is of his own origin - that is, intellectual by itself- from the external object, and through it, be aware of the world. The field of knowledge is placed in the possession of the rational by itself, which is the reality of knowledge, and the external world is known by using the determinations that the intelligent in the receptacle of the mind, and the compatibility of the object and the mind, and the incarnation of the form and its role on the soul are questioned. The author try to provide an idealistic interpretation of Mulla Sadra's thought by taking help from Kantian epistemology - in which the mind plays a central role in the development of knowledge. If, in Sadra's thought, the intelligent is epistemically prior to the external world and the external world is known only through the determination of the intellect, then state of direct correspondence between the object and the mind and the reference of the external object to the soul will be ruled out. Mulla Sadra's approach to the world overturns the traditional epistemological vector of the Islamic world; because the vector moves from the intellectual to reality with Sadra, not the other way around. Originality is for the intelligent, and object only borrows its epistemological dignity from it.

Keywords

the Intelligent

External Object

Intellectual by Itself

Accidental Intellectual

20.1001.1.29812089.1401.1.3.5.6

منابع و مآخذ
1. جوادی آملی، عبدالله؛ رحیق مختوم: شرح حکمت متعالیه؛ ج1، قم: نشر اسراء، 1375.
2. حسن‏زاده آملی، حسن؛ دروس اتحاد عاقل به معقول؛ چ1، قم: انتشارات قیام، 1375.
3. ـــــ؛ سرح العیون فی شرح العیون؛ قم: مکتب الاعلام الاسلامی، 1421ق.
4. راس، دیوید؛ ارسطو؛ ترجمۀ مهدی قوام‏صفری؛ چ1، تهران: انتشارات فکر روز، 1377.
5. سبزواری، ملاهادی؛ منظومة حکمت؛ قم: مکتبة المصطفوی، [بیتا].
6. صدرالمتألهین شیرازی؛ «المسائل القدسیه»، سه رساله فلسفی؛ قم: مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1378.
7. ـــــ؛ الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعه؛ قم: طلیعه النور، 1428ق.
8. ـــــ؛ الشواهد الربوبیة؛ قم: مرکز بوستان کتاب، 1386.
9. ـــــ؛ المظاهر الالهیة فی اسرار العلوم الکمالیه؛ تصحیح و تحقیق سیدمحمد خامنهای؛ چ1، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1378.
10. ـــــ؛ رسالتان فی التصور و التصدیق؛ بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1422ق.
11. ـــــ؛ مجموعه رسائل صدراالمتالهین؛ تصحیح و تحقیق محمد ناجی اصفهانی؛ چ3، تهران: انتشارات حکمت، 1385.
12. ـــــ؛ مفاتیح الغیب؛ تهران: مرکز مطالعات فرهنگی، 1363.
13. عبودیت، عبدالرسول؛ درآمدی به نظام حکمت صدرایی؛ ج2، تهران: سمت، 1392.
14. کانت، ایمانوئل؛ تمهیدات: مقدمهای بر هر مابعدالطبیعه آینده که به عنوان یک علم عرضه شود؛ ترجمه حداد عادل؛ چ4، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1388.
15. ـــــ؛ نقد عقل محض؛ ترجمه بهروز نظری؛ چ1، تهران: ققنوس، 1394.
16. مصباح یزدی، محمدتقی؛ آموزش فلسفه؛ ج1، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی و ج2، تهران: شرکت چاپ و نشر بین الملل، 1379.
17. ـــــ؛ تعلیقة علی نهایة الحکمة؛ قم: مؤسسة در راه حق، 1363.
18. مطهری، مرتضی؛ اصول فلسفه و روش رئالیسم؛ تهران: انتشارات صدرا، 1368.