ابطحی، صدیق؛ دهباشی، مهدی؛ خدری، غلامحسین؛ وکیلی، هادی (۱۳۹۸). «سنجش مرگ اندیشی با معنای زندگی از منظر حکمت متعالیه»، الهیات تطبیقی، ش 21، ص 63-78.
اسفندیاری، سیمین (۱۳۹۵). «فلسفه، معنای وجود و زندگی با رویکرد صدرایی»، اسفار، ش 3، ص 47-60.
امانی، میثم (۱۳۹۵). «شواهد کشف باوری معنای زندگی در دیدگاه طباطبایی»، پژوهشنامه فلسفه دین، 14(2)، ص 1-23.
آذربایجانی، مسعود (۱۳۹۰). «معنای زندگی به روایت حکمت متعالیه»، حکمت اسراء، ش 9، ص 135-150.
بلاکهام، هـ. ج (۱۳۶۸). شش متفکر اگزیستانسیالیست، ترجمۀ محسن حکیمی، تهران: مرکز. تیلور، چارلز (۱۴۰۴). تأملاتی در مبانی فلسفی چندفرهنگی، ترجمۀ مهدی نجفیافرا، تهران: جامی.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۹۲). رحیق مختوم، قم: نشر اسراء.
خلیلی، مصطفی (۱۳۹۰). «معنای زندگی از نگاه علامه طباطبایی»، حکمت اسراء، ش 10.
داوری اردکانی، رضا (۱۳۹۷). درباره علم و دین و فرهنگ، تهران: سخن.
دیانی، محمود (۱۳۹۰). «معنای زندگی از منظر سیدمحمدحسین طباطبایی»، پژوهشهای فلسفی، ش 4، ص23-37.
رحمانی اصل، محمدرضا (۱۳۸۹). «تحلیل و بررسی ابعاد گوناگون معنای زندگی» معرفت، س 19، 158(11).
رهنمایی، سیداحمد (۱۳۹۸). «پست مدرنیسم و چالش بحران معنای زندگی»، تربیت اسلامی، 15(32)، ص 92-77.
سیلانی، امین؛ رضایی، مرتضی (شهریور)، «کشف معنای زندگی با رویکرد شناخت نفس از نگاه صدرالمتألهین»، معرفت، 31(6)، ص 27-36.
صدرالدین شیرازی، ملاصدرا (۱۳۶۶). الحکمة المتعالیة فی الأسفار الأربعة، تهران: دارالکتب الإسلامیة.
صفاری، سعدی؛ رسولی شربیانی، رضا (۱۳۹۸). «رابطه معاد و معنای زندگی در اندیشه ملاصدرا»، خردنامه صدرا، 25(1)، ص 49-58.
صلواتی، عبدالله؛ خادمی، عینالله؛ پوراکبر، لیلا (۱۳۹۷)، «تحلیل تکثر معنای زندگی در فلسفة ملاصدرا»، جستارهای فلسفۀ دین، س 7، ش 1، ص 67-90.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (۱۳۷۵). بدایةالحکمة، قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (۱۳۹۰). نهایةالحکمة، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (۱۴۰۳ق). اصول فلسفه و روش رئالیسم، با تعلیقات مرتضی مطهری، قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
طباطبایی، محمدحسین (۱۴۱۷ ق). المیزان فی تفسیر القرآن، قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
فرانکل، ویکتور (۱۳۷۵). خدا در ناخودآگاه، ترجمۀ ابراهیم یزدی، تهران: مؤسسه خدمات فرهنگی رسا.
فرانکل، ویکتور (۱۳۹۰). انسان در جستوجوی معنای غایی، ترجمه احمد صبوری و عباس شمیم، تهران: آشیان.
فرانکل، ویکتور (۱۳۹۲). معنادرمانی؛ مبانی و کارکردهای معنادرمانی، ترجمۀ مهدی میلانی، تهران: درسا.
فرانکل، ویکتور (۱۴۰۵). انسان در جستوجوی معنا، ترجمۀ امیر لاهوتی، تهران: جامی.
فرجی، علیرضا (۱۴۰۰). «پدیدارشناسی معنای زندگی در اندیشه هوسرل»، پژوهشنامه فلسفه دین، 37(1)، ص 29-48.
قربانی، هاشم (۱۳۸۸). «معنای زندگی از دیدگاه ویکتور فرانکل»، تأملات فلسفی، س 1، ش 3، ص 35-57.
کرمی، حسین، (۱۳۸۵). انسانشناخت، تطبیقی در آراء صدرا و یاسپرس، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۷۸). آموزش فلسفه، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امامخمینی.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۸۰). درآمدی بر معرفتشناسی اسلامی، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
موسوی، سیدمحمود؛ شادپور، میثم (۱۳۹۶). «بررسی انتقادی معنای زندگی از منظر اگزیستانسیالیسم الهی»، آیین حکمت، س 9، ش 32، ص 206-233.
نصری، عبدالله (۱۳۸۳). خدا و انسان در فلسفۀ یاسپرس، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
نوالی، محمود (۱۳۷۳). فلسفههای اگزیستانس و اگزیستانسیالیسم تطبیقی، تبریز: انتشارات دانشگاه تبریز.
یاحسینی موسوی، فاطمه؛ موسوی سیرجانی، سهیلا؛ لطفی عظیمی، افسانه (۱۴۰۰)، «معنای زندگی درآثار لئو تولستوی و معنادرمانی ویکتور فرانکل»، جستارنامه ادبیات تطبیقی، س 5، ش 16، ص 212-245.
یاسپرس، کارل (۱۳۷۸). کوره راه خرد، ترجمۀ مهدی ایرانیطلب، تهران: قطره.
یاسپرس، کارل (۱۳۹۰). زندگینامۀ فلسفی من، ترجمۀ عزتالله فولادوند، تهران: هرمس.
یاسپرس، کارل (۱۳۹۵). ماهیت رواندرمانی، ترجمۀ فرید فدایی، تهران: نشر چشمه.